غزل شمارهٔ ۷۲۱ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
آفتاب چرخ معنی بایزید
سایهٔ خورشید اعلی بایزید
واقف اسرار سبحانی به حق
کاشف انوار معنی بایزید
گوهر دریای عرفان از یقین
عارف و معروف یعنی بایزید
راه جان روشن نشد بی بوالحسن
کار دل پیدا نشد بی بایزید
نقطهٔ وحدت درآمد در الف
در ظهور حرف شد بی بایزید
صورت فردوس جان بسطام عشق
میوهٔ معنی طوبی بایزید
سید از صاحبدلانی لاجرم
کرده با جانت تجلی بایزید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره مقام و شخصیت بایزید بسطامی، عارف بزرگ اسلامی است. شاعر او را به عنوان چهره‌ای درخشان در عالم عرفان و روحانیت معرفی می‌کند و بر اهمیت وجود او در درک معانی عمیق و اسرار الهی تأکید می‌ورزد. بایزید به عنوان کسی که نور یقین را آشکار می‌کند و راه و روش عرفان را روشن می‌سازد، مورد ستایش قرار می‌گیرد. او نماد وحدت و عشق است و وجودش باعث تجلیات روحانی در دل انسان‌ها می‌شود. به طور کلی، شعر به عظمت روحی و معنوی بایزید و تأثیر او بر راهیان طریقت اشاره دارد.