غزل شمارهٔ ۷۳۹ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و بزرگی آن اشاره دارد. شاعر از شخصی سخن می‌گوید که عشقش به او عمیق و فراگیر است و او را به مقام والایی رسانده است. این عشق باعث می‌شود تا از دنیا و آخرت گذر کند و به مقام‌هایی بالا دست یابد. در میخانه عشق، هر کس که با او باشد، به سروری و خوشبختی می‌رسد. شاعر در نهایت به نعمت‌هایی که از جانب خداوند بر آنان نازل شده اشاره می‌کند و از خوان نعمت‌های پروردگار سخن می‌گوید.