غزل شمارهٔ ۷۴۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که هر بار که در جدیدی به روی او گشوده می‌شود، زیبایی‌های تازه‌ای برایش نمایان می‌شود. هر چه بیشتر در میکده مستی و محبت می‌نوشد، شوق و ذوقش فزونی می‌یابد. وی به عشق و زیبایی دلبران و دلربایی آن‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که در این محفل‌های شاداب، رندان مست به سرود و شادی مشغول‌اند. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید دارد که زیبایی‌های ماهروها همچون آینه‌ای از جمال خداوند است و با گشوده شدن پرده‌ها، همه می‌توانند زیبایی‌هایی را که او دیده است، تماشا کنند.