غزل شمارهٔ ۷۵ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به سر خواجه کلان می‌گوید که او تمایلی به مقام و جایگاه شما ندارد و به دنبال دنیا و آخرت نیست. او زمان حال را مهم می‌داند و برای گذشته و آینده اهمیتی قائل نیست. شاعر از کسانی که در خرابات (محل می‌نوشی) هستند دعوت می‌کند که به او بپیوندند و در حالی که در حال مستی است، به زلف محبوبش فکر می‌کند. او همچنین به روشنایی نعمت‌الله و نمایان شدن خداوند برای خود اشاره می‌کند. در کل، شعر بر اهمیت حال و لذت از زندگی تأکید دارد.