غزل شمارهٔ ۷۷۲ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف حالت عذاب و پریشانی در جهنم می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که در جهنم همه چیز خراب می‌شود و چشم‌ها پر از اشک است. امکانات و ثروت‌ها دیگر کاربردی ندارند و انسان‌ها در عذاب به سر می‌برند، مانند یک سرگشته در گرما. همچنین به تشبیه می‌شود به میری که مستی او را در برگرفته و در همان حال او به حالتی بی‌شراب با عذاب ادامه می‌دهد. در نهایت، شاعر به رندی اشاره می‌کند که به دوست سید خود متعلق است و در حال خراب شدن به سر می‌برد.