غزل شمارهٔ ۷۸۵ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
عاشقان از بیش و کم آسوده اند
از وجود و از عدم آسوده اند
همدم جامند و با ساقی حریف
عارفانه دم به دم آسوده اند
سرخوشند و شادمان می می خورند
خرمند و هم ز غم آسوده اند
لطف ساقی می به رندان می دهند
این کریمان از کرم آسوده اند
بت پرستان در خرابات مغان
عاشقانه از صنم آسوده اند
لب نهاده بر لب جام مدام
از شراب جام جم آسوده اند
پادشاهان سیم بر هم می نهند
این گدایان از درم آسوده اند
غسل کرده در محیط عشق او
از حدوث و در قدم آسوده اند
در نعیم جاودان با سیدند
منعمانه از نعم آسوده اند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به وصف حال عاشقان و خوش‌گذرانان می‌پردازد که از هر چیز و هر حالتی راضی و آسوده‌اند. آن‌ها با محبوب و ساقی خود خوش‌وقت و خوشحال هستند و از نوشیدن شراب لذت می‌برند. حتی بت‌پرستان نیز در خرابات عشق آرامش دارند. عاشقان در عشق غرق شده و از دغدغه‌های دنیوی فارغ‌اند. مراجعه به شعر نشان می‌دهد که همه‌ی این افراد در جستجوی عشق و خوشی، از غم و اندوه دنیا آسوده و راضی‌اند.