غزل شمارهٔ ۷۹۰ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
عاشقان اول ز جان باز آمدند
آن گهی در عشق جان باز آمدند
خون دل در جام جان کردند از آن
با لب معشوق دمساز آمدند
عاشقان رفتند از این عالم ولی
باز می بینم همه باز آمدند
نو عروسان سرابستان عشق
در حرم مستانه با ناز آمدند
جان و دل موسی صفت بر طور تن
با خدای خویش در راز آمدند
در هوای سایهٔ خورشید عشق
باز شهبازان به پرواز آمدند
سید و یاران سید می رسند
عاشقان خانه پرداز آمدند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف حال و هوای عاشقان و بازگشت آنها به عشق و وصال می‌پردازد. عاشقان از عالم پوچ بیرون آمده و با جان و دل به عشق بازگشته‌اند. آنها در جام عشق خون دل خود را ریخته و در کنار معشوق حضور دارند. نو عروسان عشق و مستان در حال ناز و غم هستند. همچنین، شاعر به وصف حال موسی و راز و نیاز او با خداوند نیز اشاره می‌کند. در نهایت، دوستان سید نیز به این جمع می‌پیوندند و به زنده کردن عشق و محبت می‌پردازند.