غزل شمارهٔ ۷۹۶ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و از نقش‌ها و خطوطی که بر روی چهره و ورق جانان کشیده شده، سخن می‌گوید. او تعبیر می‌کند که زیبایی‌های عالم، چه از منظر طبیعی و چه از نظر انسانی، به درک و تجلیات عشق و زیبایی مربوط می‌شوند. شاعر همچنین به تشبیه‌های مختلفی اشاره می‌کند، از جمله زنگیان و رنگ‌های مختلف که همه به عشق و جمال یار مربوط می‌شوند. در نهایت، این شعر بیانگر شدت احساسات و عشق عمیق به معشوق است و تصویر زیبایی از دنیای عشق و زیبایی را ارائه می‌دهد.