غزل شمارهٔ ۸۰۱ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ گذرایی زندگی و ماندگاری آثار و یادگارهای انسان‌هاست. شاعر با مثال‌های مختلف از وضعیت خواجه، عاشق و دیگران، نشان می‌دهد که چه بسا مال و منال دنیا از بین می‌رود، اما یاد و آثار آن‌ها باقی می‌ماند. به طور کلی، مضمون اصلی شعر این است که آنچه در دنیا باقی می‌ماند بیشتر از خود افراد، نتایج و تأثیرات آنان بر دیگران است.