غزل شمارهٔ ۸۱۰ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
نور چشم ما به چشم ما نگر
آن یکی در هر یکی پیدا نگر
قطرهٔ آبی که آید در نظر
عین ما را جود در دریا نگر
ذات او با هر صفت اسمی بود
یک حقیقت در همه اسما نگر
وحدت و کثرت به همدیگر ببین
مظهری در مظهر اشیا نگر
ساغر می نوش کن شادی نما
ذوق سرمستی و حال ما نگر
عشق را جائی معین هست نیست
جای آن بی جای ما هر جا نگر
نعمت الله در نظر آئینه ایست
گر نظر داری بیا ما را نگر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به موضوعات معنوی و فلسفی اشاره می‌کند. او از ما می‌خواهد که به عمق و حقیقت دیده‌هایمان توجه کنیم و در پی شناخت واقعی‌تری از وجود و زیبایی‌ها باشیم. او به اتحاد و کثرت در طبیعت اشاره می‌کند و از ما می‌خواهد که درک کنیم همه چیز یک حقیقت واحد دارد. همچنین، از لذت زندگی و عشق صحبت می‌کند و تأکید می‌کند که عشق مکانی مشخص ندارد و در هر جا می‌تواند حس شود. در نهایت، او به نعمت خداوند اشاره کرده و دعوت می‌کند که به زیبایی‌ها و حقیقت‌های نهفته در زندگی توجه کنیم.