غزل شمارهٔ ۸۰۴ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
خاک پاک ما به می بسرشته اند
عنبر ما با گلاب آغشته اند
باز یاران بازیاری می کنند
بی تکلف تخم نیکی کشته اند
خلعت هر کس بود نوعی دگر
جامه ای پوشند کایشان رشته اند
آفرین بر همت صاحبدلان
زانکه جان و دل بجانان هشته اند
حکم سید مهر آلش کرده اند
از ولایت این نشان بنوشته اند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف خاک پاک و معطر سرزمین اشاره دارد که با عطر گلاب و عنبر آمیخته شده است. یاران در اینجا با نیکی و بی‌تکلف در حال کشیدن تخم نیکی هستند. هر فرد با نوعی خاص پوشش مشخص می‌شود و صاحبدلان نیز در این فضا از همت خود تقدیر شده‌اند. شاعر به قدر و ارزش جان و دل انسان‌ها اشاره کرده و از حکم و دستور سید مهر آلش به عنوان نشانه‌ای از ولایتی خاص سخن می‌گوید.