غزل شمارهٔ ۸۰۶ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
گر یار غار خواهی مائیم یار سید
ور ذوق دوست جوئی ما دوستدار سید
هر آینه که بینی جام جهان نمائیست
چون نور می‌نماید روی نگار سید
سید در انتظار است تا کی رسد اشارت
گرچه بود جهانی در انتظار سید
صیاد عقل اول عالم بود شکارش
سیمرغ قاف وحدت باشد شکار سید
صاحبدلان کامل در عشق جان سپردند
بر خاک ره فتاده در رهگذار سید
هرجا که رند مستی است در گوشهٔ خرابات
باشد چو دردمندان او درد خوار سید
گفتم که می رساند ما را به حضرت او
حق گفت نعمت الله این است کار سید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان عشق و ارادت به سید(شخصیتی خاص) می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اگر کسی در جستجوی یاری وفادار است، ما یار سید هستیم و اگر طلب عشق دارد، ما دوستدار او هستیم. شاعر همچنین به زیبایی و تاثیرات نورانی سید اشاره کرده و می‌گوید که همه جهان در انتظار اوست. در ادامه، سید را به عنوان موجودی مهم و شکار عقل معرفی می‌کند و عشق به او را در هر گوشه‌ای از جامعه مشاهده می‌کند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که تنها سید می‌تواند ما را به وصال عشق برساند و این از نعمت‌های اوست.