غزل شمارهٔ ۸۱۳ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
قطره قطره جمع کن دریا نگر
آب را می نوش و ذوق ما نگر
گر نه ای احول یکی را دو مبین
سر به سر یکتای بی همتا نگر
آینه گر صد نماید ور هزار
در صفای هر یکی او را نگر
هر چه بینی مظهر اسمای اوست
مظهر ما در همه اشیانگر
آفتابی می نگردد ذرهٔ
یک نظر در روی مه سیما نگر
گر تو می پرسی که جای او کجاست
جای آن بی جای ما هر جا نگر
نعمت الله را به نور او ببین
چشم بگشا دیدهٔ بینا نگر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری است که به اهمیت توجه به جزئیات و زیبایی‌های زندگی اشاره دارد. شاعر فرد را به جمع آوری و نوشیدن «آب» (زندگی) دعوت می‌کند و هشدار می‌دهد که نباید از یک حقیقت یکتا غفلت کرد. او به زیبایی آینه و انعکاس‌های متعدد آن اشاره می‌کند و می‌گوید هرچه می‌بینیم، تجلی اسمای الهی است. همچنین، شاعر به این نکته می‌پردازد که وجود خداوند در هر جا و جایی است و ما باید با چشمی بینا به نیکویی‌ها و نعمت‌ها توجه کنیم. در کل، شعر دعوتی است به شناخت و درک عمیق از دنیای اطراف و وجود الهی.