غزل شمارهٔ ۸۱۱ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، به رابطه بین انسان و خدا و همچنین واقعیت وجودی اشاره شده است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا از دریا، قطره و آینه، به ما می‌گوید که مانند دریا، ما نیز بخشی از یک حقیقت بزرگ‌تر هستیم. او از ما می‌خواهد که به عمق وجود خود نگاه کنیم و در رازی که در دریا و خودمان نهفته است، دقت کنیم. همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که هر چیز بدون نعمت خداوند وجود ندارد و باید به این نعمت‌ها توجه کنیم. در نهایت، شاعر ما را به تامل در وجود و حقیقت زندگی دعوت می‌کند.