غزل شمارهٔ ۸۱۲ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و عمیق بودن وجود و حقیقت اشاره می‌کند. او می‌گوید که نور چشم نه تنها در چشمان ما بلکه در تمام جهان و در آب دریا نیز وجود دارد. همه چیز در دنیای ما، چه قابل مشاهده و چه نهان، به یک حقیقت متصل است. شاعر از ما می‌خواهد که به این اتحاد و ارتباط بین وحدت و کثرت توجه کنیم و دریابیم که همه مظاهر و اسم‌ها در حقیقت یکی هستند. او همچنین ما را به نوشیدن شراب شادی دعوت می‌کند و در نهایت به ما توصیه می‌کند که به نعمت‌های خداوند نظری نیک داشته باشیم. این شعر نمایانگر تفکر عمیق عرفانی و وحدت وجود است.