غزل شمارهٔ ۸۳ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
در دل ما نقد گنج ما طلب
گوهر ار جوئی از این دریا طلب
یک زمان در بحر ما با ما نشین
عین ما را هم به عین ما طلب
عشق را جائی معین هست نیست
جای آن بی جای ما هر جا طلب
نور او در جمله اشیا می نگر
یک مسمی از همه اسما طلب
دنیی و عقبی به این و آن گذار
نصرت یکتای بی همتا طلب
طالب و مطلوب را با هم ببین
این نظر از دیدهٔ بینا طلب
نعمت الله را اگر جوئی بیا
ما به دست آور ز ما ، ما را طلب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مفهوم جستجوی روح و حقیقت در دل انسان اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر به دنبال گنج واقعی هستیم، باید در درون خود به دنبال آن بگردیم. عشق و نور الهی در تمامی جهان وجود دارد و ما باید تلاش کنیم تا آن را درک کنیم. در این میان، لازم است که دیدگاه عمیقی به طالب و مطلوب داشته باشیم و حقیقت را از درون خود جستجو کنیم. در نهایت، اشاره می‌کند که اگر به دنبال نعمت‌های خداوند هستیم، باید از خود شروع کنیم و به شناخت خود بپردازیم.