غزل شمارهٔ ۸۵ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
دردمندانه بیا ما را طلب
درد دل جانا ز بودردا طلب
در چنین دریای بی پایان درآ
عین ما را هم ز عین ما طلب
طالب و مطلوب را با هم نگر
جای آن بی جای ما هر جا طلب
چشم ما روشن به نور روی اوست
نور او در دیدهٔ بینا طلب
هر کجا کنجیست گنجی در ویست
گنج اسما در همه اشیا طلب
عارفانه دامن هر یک بگیر
حضرت یکتای بی همتا طلب
در خرابات مغان مستانه رو
نعمت الله را در آنجا وا طلب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نوعی دعوت به جستجوی حقیقت و نور الهی است. شاعر از ما میخواهد تا در جستجوی درد و رنج دل خود، به عین خداوند نزدیک شویم. او تأکید میکند که طالب و مطلوب باید همواره در نظر ما باشد و هر جا که برویم، باید به دنبال گنجهای پنهان در وجود خود و دیگران باشیم. در نهایت، شاعر توصیه میکند که در مکانهای غیر متعارف، مانند خرابات، به جستجوی نعمت الهی بپردازیم. این شعر تأکیدی بر شناخت عمیق و عشق به وجود الهی دارد.