غزل شمارهٔ ۸۶۳ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
جام گیتی نما به دست آور
معنی انما به دست آور
بشنو و از مراد خود بگذر
رو رضای خدا به دست آور
آستین بر همه جهان افشان
دامن کبریا به دست آور
دُرد دردش بنوش مردانه
این چنین خوش دوا به دست آور
آبروئی بجو در این دریا
عین ما را به ما به دست آور
زر و سیم فنا چه می جوئی
نقد گنج بقا به دست آور
نعمت این و آن به جا بگذار
نعمت الله را به دست آور
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به دنبال کسب دانش و فضیلتهای معنوی و روحانی است. شاعر از انسان میخواهد که به جای پیگیری دنیا و ثروتهای مادی، به تلاش برای رسیدن به درک و معرفت واقعی بپردازد. او تأکید میکند که باید رضایت خداوند را از طریق درک درست و درونی حاصل کرد و در این مسیر به ارزشهای اخلاقی و انسانی توجه کرد. همچنین اشاره میشود که هرچند دنیا و متاع آن فانی است، اما ارزشهای جاودانی و روحانی همواره برای انسان باقی میمانند. در نهایت، شاعر دعوت میکند که نعمتهای واقعی الهی را بشناسیم و به آنها دست یابیم.