غزل شمارهٔ ۸۶۴ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
بشنو حضرتش به دست آور
منصب خدمتش به دست آور
سر خود را به پای او انداز
دامن دولتش به دست آور
دل ما راست همت عالی
دل بجو همتش به دست آور
جام گیتی نمای را بطلب
مظهر رحمتش به دست آور
آن حضوری که روحت افزاید
در چنان حضرتش به دست آور
نعمت الله را طلب می کن
منعم و نعمتش به دست آور
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به تشویق و encouragement برای دستیابی به مقام و فیض الهی می‌پردازد. با دعوت به خدمت به خدا و تسلیم در برابر او، خواستار جستجوی دل و همت عالی و بهره‌مندی از رحمتی که از جانب او نازل می‌شود، است. در نهایت، این نوید را می‌دهد که با طلب نعمت‌های الهی، می‌توان به زندگی با برکت و معنوی دست یافت.