غزل شمارهٔ ۸۶۶ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
برو و دلبری به دست آور
به سوی عاشقان مست آور
بزم عشق است عاشقانه برو
ساغری از می الست آور
عاشق و مست و رند و او باشیم
شاهد مست می پرست آور
مرغ دام فنا چه خواهی کرد
شاهباز بقا به دست آور
نعمت خلق را به جا بگذار
نعمت الله را به دست آور
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به دعوت به عشق و شادی اشاره دارد. شاعر از مخاطب می‌خواهد که به دنبال زیبایی‌ها و عشق باشد و در جمع عاشقان حضور یابد. او بر اهمیت سرمستی و عشق تأکید می‌کند و از او می‌خواهد تا از نعمت‌ها و فرصتها استفاده کند و به بهشت عشق دست یابد. همچنین به جستجوی الهی و ارتباط با خداوند نیز اشاره می‌کند. در کل، شعر دعوتی است به زندگی پر از عشق و شادی.