غزل شمارهٔ ۸۹ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به اهمیت حضور در مجالس و بزم‌ها اشاره کرده و از شنونده می‌خواهد که از فرصت‌ها بهره ببرد و از لذت‌های زندگی استفاده کند. او از می و نوشیدن یاد می‌کند و به زیبایی و دائمی بودن زندگی اشاره می‌کند. همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که در خرابات و مکان‌های نابهنجار هم می‌توان به شفا و درمان رسید. شاعر به تأسیس ارتباط با پروردگار اشاره کرده و می‌گوید که هر کس به دنبال رهایی و خوشی باشد باید به دنبال حقیقت و معنای واقعی زندگی باشد. در نهایت، خواننده را به جستجوی نعمت‌های الهی و مظهر خداوند دعوت می‌کند.