غزل شمارهٔ ۹۱۱ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوتی است به عشق و شوریدگی. شاعر از معشوق می‌خواهد که از خواب و بی‌خودی بیدار شود و به عشق بپردازد. او به معانی عشق و زیبایی آن اشاره می‌کند و از شنونده می‌خواهد که از دنیای مادی و دلتنگی‌ها جدا شده و به دنیای عشق بپیوندد. همچنین، به اهمیت لذت بردن از لحظات حال و شادی در عشق تاکید می‌کند و از او می‌خواهد که در این مسیر با شوق و شور حاضر شود.