غزل شمارهٔ ۹۲۵ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به دعوت به زندگی شاد و عاشقانه می‌پردازد. شاعر به شنونده توصیه می‌کند که جان خود را به معشوق بسپارد و با دل شاد زندگی کند. او تأکید می‌کند که در هر حالتی باید از لذت‌ها و خوشی‌ها غافل نشد، حتی در میان شادی و مستی. همچنین، شاعر با اشاره به زیبایی‌های عشق و می، خواننده را تشویق می‌کند که در فضای جشنی عاشقانه شرکت کند و از زندگی و لحظات خوب لذت ببرد. به طور کلی، پیام شعر دعوت به کنار گذاشتن غم‌ها و جشن گرفتن زندگی است.