غزل شمارهٔ ۹۴۲ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به شادی و لذت ناشی از نوشیدن می‌پردازد و به رندان و عاشقان این حس را منتقل می‌کند. او از تناقض عقل و عشق سخن می‌گوید؛ عقل می‌گوید که نباید زیاد نوشید، اما عشق او را به سمت لذت بیشتر می‌کشاند. شاعر همچنین به حالت ویژه خود اشاره می‌کند و از صبا (نسیم) می‌خواهد که احوالش را به دیگران بگوید. در نهایت، او به جستجوی عارف و مریدی اشاره می‌کند که در جستجوی نعمت الهی است.