غزل شمارهٔ ۹۶ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
در عین ما نظر کن جام پر آب دریاب
جام شراب بستان آب و حباب دریاب
هر ذره ای که بینی جام جهان نمائیست
در طلعت چو ماهش تو آفتاب دریاب
او بی حجاب با تو ، تو در حجاب از وی
خوش خوش حجاب بردار آن بی حجاب دریاب
چون بلبلان سرمست بگذر سوی گلستان
چون عارفان کامل از گل گلاب دریاب
با ما درآ به دریا ما را به عین ما جو
موج و حباب و قطره می بین و آب دریاب
در گوشهٔ خرابات رندی است لاابالی
با عاشقان نشسته مست و خراب دریاب
نور جمال سید بیدار اگر ندیدی
نقش خیال رویش باری به خواب دریاب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و رازهای عالم وجود اشاره می‌کند. شاعر از خواننده می‌خواهد که درک عمیق‌تری از جهان و معناهای پنهان آن داشته باشد. او به جلوه‌های طبیعی و معنوی اشاره می‌کند و مردم را به کنار گذاشتن حجاب‌های دنیا و دیدن زیبایی‌های درونی دعوت می‌کند. شاعر به اهمیت عشق و دوستی در بین انسان‌ها و شناخت حقیقی از خود و طرف مقابل تأکید می‌کند. در نهایت، او به حال و هوای خوشی و مستی اشاره دارد و از احوال عارفان و رندانی که در خرابات‌ها نشسته‌اند، سخن می‌گوید.