غزل شمارهٔ ۹۶۱ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر عشق و محبت عمیق خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند. او با اشاره به دل و جانش که برای دلبر داده است، نشان می‌دهد که عشق او چقدر عمیق و پرشور است. او از لطف و کرامت محبوب سخن می‌گوید که جنت و نعمات فراوانی را به او عطا کرده است. شاعر همچنین به اهمیت محبت و رهایی از مشکلات اشاره می‌کند و می‌گوید که عقل در عشق بی‌ارزش است. او از محبوب می‌خواهد که دستش را بگیرد و به او آرامش ببخشد. در پایان، به جایگاه و مقام محبوبش نیز اشاره می‌کند و علامت‌های خدایی را بر سر او می‌نهد. کل شعر به‌طور کلی توصیف عشق و زیبایی‌های آن است.