غزل شمارهٔ ۹۶۹ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره توجه به لحظات و زیبایی‌های زندگی است. شاعر از ما دعوت می‌کند که به خوشی‌ها و لذت‌ها، همچون شراب در جام، توجه کنیم. او می‌گوید که جهان مانند تن است و روح آن جان است. همچنین به تفاوت میان حقیقت و ظواهر اشاره می‌کند و ما را به پذیرش عشق و بندگی دعوت می‌کند. زندگی و نعمت‌ها را باید بی‌حساب و با شوق نوشید، چرا که این لحظات، نشانه‌ای از وجود حقیقی و زیبایی‌های عالم هستند.