غزل شمارهٔ ۹۷۳ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
کاه و جو خلق برد خوش خوش
در خرمن وی فتاد آتش
و آن کس که خورد ز مال مردم
حلقش گیرد به روز مرگش
هر کس که چنان شود چنین است
قربان شو هم بگو به ترکش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نکاتی درباره اخلاق انسانی و عواقب عمل‌کرد فردی اشاره دارد. در آن، اشاره می‌شود که فردی که به مال و دارایی دیگران تجاوز کند، در روز مرگش با مشکلاتی روبرو خواهد شد. نویسنده همچنین به اهمیت تقوا و دوری از خطا در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید کسانی که نیکوکار باشند، از ثمرات خوبی برخوردار خواهند شد. به طور کلی، این شعر به تأکید بر عواقب اعمال و رفتار انسانی می‌پردازد.