غزل شمارهٔ ۹۷۴ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
این حضور عاشقان است و سماع
صحبت صاحبدلان است و سماع
حضرت مستان خاص الخاص او
مجلس آزادگانست و سماع
یار با ما در سماع معنوی
این معانی را بیان است و سماع
گر دوای درد می جوئی بیا
درد دل درمان جان است و سماع
در حریم کبریای عشق او
های و هوی عاشقان است و سماع
هر که را ذوقی است گو در نه قدم
جان سید در میان است و سماع
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره‌ی تجربه‌های عاشقانه و معنوی در یک مجلس سماع (رقص و موسیقی عرفانی) سخن می‌گوید. حضور در این مجلس، جمعی از عاشقان و صاحبدلان را به هم می‌آورد و به بیان معانی عمیق می‌پردازد. در اینجا، عشق و درد دل به عنوان درمان روح معرفی می‌شود و تأکید می‌شود که هر کسی که ذوقی دارد، باید به این فضای معنوی وارد شود. در واقع، این مجلس محلی است برای نزدیکی به حقیقت و احساسات عاشقانه.