قطعهٔ شمارهٔ ۱۱۷ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به این نکته اشاره دارد که هر فردی که لباس خاصی را به تن کرده و در مسیر خداوند قرار گرفته، مانند پیامبر اسلام (احمد) تلاش کرده است. او بیان می‌کند که هر قطره‌ی شرابی که در این میکده وجود دارد، به لطف عشق و شور و شوق مستی، همچون خود شاعر نوشیده می‌شود. در حقیقت، عشق او که از دل آتش درونش برخاسته، مانند شراب به طور طبیعی و خود به خود جوشان و زنده شده است.