قطعهٔ شمارهٔ ۱۱۹ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
در خواجه باغ صبحگاهی
بنمود جمال خویش آن ماه
دیدم دو جهان چو یک درختی
بر هر برگی نوشته الله
آن برگ درخت و میوه اش بود
میراث حلال نعمت الله
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر تصویری زیبا و روحانی از صبحگاهی در خواجه باغ ارائه می‌دهد. او به زیبایی‌های طبیعت اشاره می‌کند و دو جهان را مانند درختی می‌بیند که بر روی هر برگش نام خدا نوشته شده است. این برگ‌ها و میوه‌های درخت به عنوان میراث حلال و نعمت‌های الهی معرفی می‌شوند.