قطعهٔ شمارهٔ ۱۲۰ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به کسی می‌گوید که لباس اهل دل را بر تن کرده است، او را به ترک کردن برخی صفات ناپسند و منفی دعوت می‌کند. این صفات شامل بخل، بغض، قهر، کینه، خودبینی، عیب‌جویی، نخوت، شهوت، آزار دیگران، خواب زیاد و کارهای بی‌فایده است. شاعر تاکید می‌کند که برای رسیدن به حقیقت و درک معانی عمیق، باید به ترک این ویژگی‌ها پرداخت و به راهی پیوست که به سوی نعمت‌های الهی می‌رود، زیرا تنها از طریق درک و علم می‌توان به ذات خداوند نیکو راه یافت.