قطعهٔ شمارهٔ ۱۳۲ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
گیرم که حباب را بیابی
جز آب بگو دگر چه داری
مستانه بیا و باده می نوش
ای یار عزیز در خماری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تصویرسازی از حباب و آب می‌پردازد و از محبوب خود دعوت می‌کند تا با شادی و سرمستی به نوشیدن شراب بپردازد. او عشق و زیبایی را در حالتی سرخوشانه توصیف می‌کند و از یار خود می‌خواهد که در این حالت نشئگی کنار او باشد.