قطعهٔ شمارهٔ ۱۵ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف حالاتی عاشقانه و عارفانه می‌پردازد. شاعر از زیبایی‌های معشوق و احساساتش می‌گوید و به توبه‌اش اشاره می‌کند اما بیان می‌کند که این توبه نمی‌تواند او را از عشق دور کند. او به خرابات اشاره می‌کند که به نوعی جهان عشق و حقیقت است و آن را به عنوان بهشت خود می‌داند. عشق به او ناوک‌زده است و نواهای عشق و خوشی در زندگی او جاری است. در نهایت، شاعر از مطرب می‌خواهد تا برای عاشقان بنوازد و فضایی شاداب و آهنگین ایجاد کند.