قطعهٔ شمارهٔ ۱۹ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
هر که کشته شود به عشق خدا
به یقینم که او خدا گشته است
خونبها خود هدیه به گشتهٔ خویش
تا نگوئی که او چرا کشته است
پادشاهی دهد به درویشی
هان نگویی که او گدا گشته است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر در مورد افرادی است که به خاطر عشق به خدا جان میدهند. شاعر میگوید هر کس به دلیل عشق الهی کشته شود، در واقع جانش را به خدا تقدیم کرده و به مقام والایی رسیده است. حتی اگر کسی در این راه خون خود را بدهد، این خود هدیهای به خداوند است. همچنین بیان میکند که افراد گدای ظاهر ممکن است در باطن پادشاه باشند و نباید به ظاهر آنها قضاوت کرد.