قطعهٔ شمارهٔ ۴۷ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
نسب بی حسب چنان نبود
به حسب خود نسب به کار آید
نسب عالیش بود به کمال
به حسب گر نسب بیاراید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به ارتباط میان نَسَب و حَسَب اشاره میکند. میگوید که نسب بیحس بیکار است و هر نسبی به حسب خود نیاز دارد. نسب بلندمرتبه و کامل ارزشمند است، و اگر حسبی وجود نداشته باشد، نسب هم کارایی ندارد. در واقع، سخن از اهمیت و تأثیر متقابل نسب و حسب در زندگی انسانهاست.