قطعهٔ شمارهٔ ۵۳ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
آفتابی تو و ما سایهٔ تو
احولست آنکه یکی را به دو دید
روی او نور هم از روی تو یافت
چشم تو سرمه به چشم تو کشید
این چنین خوش سخن مستانه
در خرابات که گفت و که شنید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به ارتباط عاشقانه و حضور معشوق اشاره می‌کند. معشوق مانند خورشید است که نور و زندگی می‌بخشد و سایه‌ها (محبت‌ها) به او وابسته‌اند. او همچنین به این نکته اشاره دارد که کسی که تنها یک نفر را می‌بیند، به نوعی دچار دگرگونی شده و در اثر عشق، زیبایی و نور را از معشوق دریافت می‌کند. در نهایت، شاعر از خوشگفتاری و لذت‌ای که در خرابات (محل تلاقی عاشقان) وجود دارد، سخن می‌گوید.