قطعهٔ شمارهٔ ۵۶ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
کار عالم به پختگی باشد
شیخ ما بین که خام میگردد
جل سیاهی که دل سیاه کند
گرد عبدالسلام میگردد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان این نکته میپردازد که دانش و علم باید به پختگی و رشد برسد، وگرنه انسان در جوانی و خامی باقی میماند. همچنین اشاره به این دارد که دلهای سیاه و ناامید ممکن است به دور کسی بچرخند که به او توجه و ارادت دارند، اما در نهایت این وابستگیها جز سیاهی به بار نخواهد آورد.