قطعهٔ شمارهٔ ۶۰ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
هر که با رند مست بنشیند
لاجرم رند مست برخیزد
دیگران از شکست بنشینند
زلف او از شکست بر خیزد
هر که با بنگیان نشیند او
بنگی زشت کست برخیزد
جام می را بگیر و خوش می نوش
گر تو را آن ز دست برخیزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به این موضوع اشاره دارد که نشستن با افرادی که نوشیدنی مصرف میکنند، فرد را تحت تأثیر قرار میدهد. اگر کسی با افراد شاداب و رند بنشیند، او هم به ضیافت و شادی آنها ملحق میشود. همچنین، به اهمیت لذت بردن از زندگی و نوشیدن خوش میپردازد و تأکید میکند که بهتر است از زندگی لذت ببریم و پیوسته در حال شاد بودن باشیم.