قطعهٔ شمارهٔ ۷۹ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای که گویی فقیر مسکین مرد
اعتباری ز مرگ خود می گیر
به یقینم که جان نخواهد برد
پادشاه و وزیر و میر و گزیر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به افرادی اشاره می‌کند که به خاطر وضعیت مالی ضعیف خود، از مرگ‌شان دل‌نگران هستند. او تأکید می‌کند که این نگرانی‌ها بی‌مورد است و در واقع، شخصیت‌های بزرگ مانند پادشاهان و وزرا هم از مرگ نمی‌توانند فرار کنند. در نهایت، همه‌ی انسان‌ها در برابر مرگ برابر هستند، چه فقیر باشند و چه غنی.