نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

قطعهٔ شمارهٔ ۹۷ شاه نعمت‌الله ولی

شاه نعمت‌الله ولی / قطعات / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

پیدا شده در عالم آن نور جمال او

آن نور جمال او پیدا شده در عالم

پیدا شده در آدم ذات و صفتش با هم

ذات و صفتش با هم پیدا شده در آدم

یک جرعه ز جام جم خوشتر بود از صد جان

خوشتر بود از صد جان یک جرعه ز جام جم

از هر دو جهان بی غم مائیم به عشق او

مائیم به عشق او از هر دو جهان بی غم

ما را نبود ماتم گر دل برد و ور جان

گر دل برود ور جان ما را نبود ماتم

با جام میم همدم در گوشهٔ میخانه

در گوشهٔ میخانه با جام میم همدم

بگذر تو ز پیش و کم فانی شو و باقی شو

فانی شو و باقی شو بگذر تو ز پیش و کم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و نور الهی اشاره می‌کند که در عالم و به ویژه در وجود انسان نمایان شده است. او از تلخی‌ها و مشکلات زندگی فاصله می‌گیرد و عشق به این نور را مایه‌ی آرامش و بی‌غم بودن می‌داند. شاعر با اشاره به نوشیدن جام، به همراهی با عشق و لذت زندگی در مکانی شاداب اشاره می‌کند و از مخاطب می‌خواهد که از دنیا و زوال بگذرد و به باقیات و صالحات بپردازد.