قطعهٔ شمارهٔ ۹۷ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / قطعات / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)
پیدا شده در عالم آن نور جمال او
آن نور جمال او پیدا شده در عالم
پیدا شده در آدم ذات و صفتش با هم
ذات و صفتش با هم پیدا شده در آدم
یک جرعه ز جام جم خوشتر بود از صد جان
خوشتر بود از صد جان یک جرعه ز جام جم
از هر دو جهان بی غم مائیم به عشق او
مائیم به عشق او از هر دو جهان بی غم
ما را نبود ماتم گر دل برد و ور جان
گر دل برود ور جان ما را نبود ماتم
با جام میم همدم در گوشهٔ میخانه
در گوشهٔ میخانه با جام میم همدم
بگذر تو ز پیش و کم فانی شو و باقی شو
فانی شو و باقی شو بگذر تو ز پیش و کم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و نور الهی اشاره میکند که در عالم و به ویژه در وجود انسان نمایان شده است. او از تلخیها و مشکلات زندگی فاصله میگیرد و عشق به این نور را مایهی آرامش و بیغم بودن میداند. شاعر با اشاره به نوشیدن جام، به همراهی با عشق و لذت زندگی در مکانی شاداب اشاره میکند و از مخاطب میخواهد که از دنیا و زوال بگذرد و به باقیات و صالحات بپردازد.