شمارهٔ ۱۲ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تشبیه زندگی انسان به حبابی پر از آب اشاره دارد. حبابی که ظاهرش پر از آب است، اما در واقع خالی است. شاعر از این تشبیه برای بیان حقیقت زندگی و گذرایی آن استفاده می‌کند. او از دیگران می‌خواهد که این پیام را از او بیاموزند و به یاد داشته باشند.