شمارهٔ ۲۷ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / مثنویات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
بود ما از بود او پیدا شده
جمع گشته قطره و دریا شده
بر سر آبی و پنداری سراب
غرق آبی آب می جوئی ز آب
قطره و موج و حباب و بحر و جو
هر یکی را گر بیابی آب جو
در محیط دیدهٔ ما کن نظر
یکدمی بنشین و در ما می نگر
جام الوان پر کن از یک خم می
تا نماید رنگها از لطف وی
عاشقانه می بنوش از جامها
شاهدی را می نگر در جامه ها
چشم ما هر سو که جنبد در نظر
چشمهٔ آب حیاتست ای پسر
گر فسردی بر لب جو ژاله ای
ور گذاری آب روی لاله ای
هر گلی را شیشه ای دان از گلاب
هر حبابی کاسه ای می بین پر آب
کاسه و کوزه چو بشکستیم ما
در میان بحر بنشستیم ما
قطره و دریا نماید ما و او
کل شیئی هالک الا وجهه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ارتباط انسان با وجود و خداوند اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که وجود ما از وجود او نشأت می‌گیرد و همه چیز در این دنیا، از قطره تا دریا، به نوعی به همان منبع بی‌پایان وابسته است. او به زیبایی‌های طبیعی و عشق به زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که باید با عشق و لذت از زیبایی‌های جهان بهره ببریم. همچنین، به اهمیت نگاه به درون و تجربهٔ حیات به عنوان سرچشمه‌ای از زندگی واقعی تأکید دارد. شاعر یادآور می‌شود که هر چیزی در این دنیا، از جمله عشق و زیبایی‌ها، نشانه‌ای از وجود پروردگار است و در نهایت همه چیز به او برمی‌گردد.