شمارهٔ ۵۷ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / مثنویات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
ذکر حق ای یار من بسیار کن
تا توانی کار خوش در کار کن
پاک باش و بی وضو یک دم مباش
جز که با پاکان دمی همدم مباش
دور باش از مجلس نقش خیال
صحبتی می دار با اهل کمال
یک سر موئی خلاف دین مکن
ور کند شخصی تو اش تحسین مکن
رهروان راه حق را دوست دار
رهروی می جو و راهی می سپار
گر بیابی جامی از زر یا سفال
نوش کن از هر دو جام آب زلال
گرم باش و آتشی خوش برفروز
بود و نابودت ز سر تا پا بسوز
معنی توحید جامع را بجو
از همه مصنوع صانع را بجو
هرچه بینی مظهر اسما نگر
هر که یابی دوستدار ما نگر
سیدی گر پیشت آید یا غلام
می رسان از ما سلامی والسلام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر پیام‌هایی درباره‌ی یاد خدا و رفتار صحیح در زندگی دارد. شاعر از دوستانش می‌خواهد که دائما یاد خداوند را فراموش نکنند و در کارها به نیکویی رفتار نمایند. او تأکید می‌کند که باید از هر چیزی که ناپاک است دوری کرد و با اهل کمال و فضائل دوستی کرد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نباید به تمجید از افراد نادرست پرداخت و بر دوستی با رهروان طریق حق تأکید می‌کند. همچنین بر اهمیت شناخت خدا از طریق مخلوقاتش و دوری از تصورات خیالی تاکید می‌شود. در نهایت، دستوری را برای سلام و احوالپرسی به دیگران ارائه می‌دهد، چه از سوی افراد محترم یا ساده.