رباعی شمارهٔ ۱۳۶ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به توصیف یاری فقیر می‌پردازد که نه سرمایه‌ای دارد و نه شناخته شده است. او در حالتی مست و خراب به سر می‌برد و از هویت و نام و نشان خود بی‌خبر است. نشان‌دهنده‌ی زندگی آشفته و بی‌ارج اوست.