رباعی شمارهٔ ۱۳۹ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بر تخت ولایت آن ولی شاه بود
باطن شمس است و ظاهرا ماه بود
نوری که از این هر دو نصیبی دارد
روشن بنگر که نعمت الله بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به توصیف شخصیتی معنوی و والا می‌پردازد که همواره در مقام رهبری و ولایت قرار دارد. او به عنوان ولی و شاه معرفی شده و باطن او به شمس (خورشید) و ظاهر او به ماه تشبیه شده است. نوری که از این دو منبع می‌تابد، نمادی از نعمت الهی و روشنایی است که به همه می‌رسد.