رباعی شمارهٔ ۱۴۶ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
محبوب جمال خود به آدم بخشید
سرّ حرمش به یار محرم بخشید
هر نقد که در خزانهٔ عالم بود
سلطان به کرم به جود عالم بخشید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به وصف محبوبی میپردازد که زیبایی و جمال خود را به آدم (انسان) عطا کرده و در حرم خود، به یار (دوست) اجازه ورود داده است. همچنین اشاره میکند که هر چه زیبایی و ارزش در جهان وجود دارد، سلطان به واسطه کرمش، آن را به دیگران بخشیده است.