نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۷۱ شاه نعمت‌الله ولی

شاه نعمت‌الله ولی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

مجنون و پریشان تو ام دستم گیر

خود می دانی آن تو ام دستم گیر

هر بی سر و پای دستگیری دارد

من بی سر و سامان تو ام دستم گیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر از حالت دیوانگی و پریشانی خود می‌گوید و به محبوبش خطاب می‌کند که او را در این وضعیت وحشتناک در آغوش بگیرد. او تأکید می‌کند که هر بی‌سر و پا یا فردی به کمک نیاز دارد و در این میان، او به وضوح به حالتی آشفته اشاره می‌کند که تنها محبت و حمایت معشوق می‌تواند او را نجات دهد.