رباعی شمارهٔ ۱۷۷ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خوش علم شریفی است نکو می جویش
این علم وی است رو از او می جویش
آن زلف نگار ما به دست آر چنان
سودازدگان مو به مو می جویش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شعر، شاعر به جستجوی علم و دانایی اشاره می‌کند و آن را از شخصی به نام شریفی می‌جوید. همچنین به زیبایی زلف معشوقه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید کسانی که دچار عشق شده‌اند، در پی مو و زیبایی او هستند. به طور کلی، شعر به جستجوی علم و زیبایی در زندگی اشاره دارد.