رباعی شمارهٔ ۱۹۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از تجربه عمیق خود در عشق سخن می‌گوید. او به‌خاطر عشق، دچار شیفتگی و اندوه شده و بارها از حالت عدم و بی‌وجودی به وجود آمده است. او همچنین بیان می‌کند که در گذشته راز و رمزی در وجودش بوده که اکنون به‌وضوح نمایان شده است.